Laatste offensief in Gaza?

Gaza-Stad – In de nacht van 20 op 21 augustus 2025 is Israël begonnen met een grootschalige militaire operatie in Gaza-Stad. Volgens het Israëlische leger zijn de buitenwijken Jabalia en Zeitoen inmiddels deels onder controle. Premier Benjamin Netanyahu heeft het leger opdracht gegeven Hamas “versneld te verslaan”, terwijl internationale organisaties zoals de Verenigde Naties oproepen tot een onmiddellijk staakt-het-vuren. De operatie lijkt niet alleen gericht op militaire doelen, maar ook op het onbewoonbaar maken van hele wijken, waardoor tienduizenden Palestijnen gedwongen worden te vluchten.

Een operatie met geopolitieke diepgang

Correspondent Tara Kenkhuis noemt de aanval op Gaza-Stad een “nieuwe stap in etnische zuivering en genocide”. Volgens haar is het doel niet alleen het uitschakelen van Hamas, maar ook het permanent verdrijven van de Palestijnse bevolking uit strategische gebieden. Bulldozers vernietigen huizen, luchtaanvallen treffen civiele infrastructuur, en bewoners worden telefonisch gewaarschuwd om hun huizen te verlaten. Wie blijft, riskeert de dood.

Deze operatie komt niet uit het niets. Al maanden circuleren berichten in alternatieve media over vastgoedadvertenties waarin percelen in Gaza te koop werden aangeboden – nog vóór de aanval van Hamas op 7 oktober 2024. Dat voedt het vermoeden dat de huidige militaire campagne onderdeel is van een langetermijnstrategie om Gaza te herinrichten en te annexeren.

Symboliek en timing

Opvallend is de timing van de operatie: precies 50 jaar na de Yom Kippoer-oorlog van 1973. Voor velen is dit geen toeval. In geopolitieke analyses wordt gewezen op het gebruik van symbolische data om militaire acties te legitimeren of te verankeren in nationale mythologie. De aanval op Gaza past binnen dat patroon, en roept vragen op over de werkelijke motieven achter de operatie.

Minister Bezalel Smotrich, bekend om zijn ultranationalistische standpunten, verklaarde onlangs dat “de Palestijnse staat van de kaart moet worden geveegd”. Tegelijkertijd kondigde hij nieuwe illegale nederzettingen aan in bezet gebied. Dit voedt de angst voor een “Greater Israël” – een ideologisch concept waarin Israël zich uitstrekt van de Nijl tot de Eufraat, ten koste van de Arabische wereld.

Hamas: vijand of excuus?

Hamas wordt door Israël en veel westerse landen als terroristische organisatie beschouwd. Toch is het geen conventioneel leger, maar een militante politieke beweging met een gewapende tak. Critici stellen dat Hamas vaak wordt gebruikt als rechtvaardiging voor bredere militaire en territoriale ambities. In dit geval lijkt de aanval op Gaza-Stad minder gericht op het uitschakelen van Hamas, en meer op het herinrichten van het gebied.

Er gaan zelfs geruchten dat Israël indirect heeft bijgedragen aan de opkomst van Hamas, onder andere via geldstromen uit Qatar. Deze geldstromen worden officieel bestempeld als humanitaire hulp, maar worden deels beheerd door Hamas. Door Fatah – de seculiere Palestijnse beweging – structureel te verzwakken, blijft Gaza onder controle van Hamas, wat de Palestijnse eenheid ondermijnt en vredesonderhandelingen bemoeilijkt.

Regionale spanningen en parallellen

De angst voor een “Greater Israël” leeft niet alleen onder Palestijnen, maar ook in buurlanden zoals Libanon, Syrië, Jordanië en Egypte. In Syrië woedt een oorlog tegen de HTS-regering in Idlib, waarbij de Druzen als geopolitiek argument worden gebruikt. Tijdens de burgeroorlog tegen ISIS richtte Israël zich niet tegen ISIS, maar tegen de aanwezigheid van Iraanse milities en Hezbollah, en heeft het jaren eerder de Golanhoogten geannexeerd om militair strategische redenen.

Opvallend is dat jihadistische groeperingen zoals ISIS nooit raketten op Israël hebben afgevuurd. Israël heeft zich grotendeels afzijdig gehouden in de strijd tegen ISIS, tenzij Iraanse belangen in het geding waren. Dit voedt het vermoeden dat moslimfundamentalisme soms wordt ingezet als geopolitiek instrument, eerder dan als spontane religieuze beweging.

Kritische stemmen genegeerd

Israëlische burgers die ooggetuige waren van de aanval op 7 oktober 2024 – waarbij Hamas-strijders de grens overstaken – kregen nauwelijks aandacht in de mainstream media. Volgens alternatieve media was er die ochtend geen militair aanwezig aan de grens, terwijl het om een van de meest beveiligde grenzen ter wereld gaat. Reservisten werden opgeroepen, maar konden hun basis niet bereiken omdat het openbaar vervoer plotseling was gestremd. Deze inconsistenties roepen vragen op over de mogelijkheid van een geplande passiviteit.

Conclusie: geen sprookje, maar een project?

Voor velen is het idee van een “Greater Israël” geen complottheorie meer, maar een zichtbaar project in uitvoering. De systematische vernietiging van Gaza-Stad, de uitspraken van Israëlische politici, de timing van militaire operaties en de geopolitieke patronen wijzen op een langetermijnstrategie die verder gaat dan defensie. Het is een strategie van herinrichting, annexatie en verdrijving – met verregaande gevolgen voor de regio en de internationale orde.

De komende dagen zullen cruciaal zijn. Als Israël Gaza-Stad volledig inneemt, is dat niet alleen een militaire overwinning, maar ook een geopolitieke mijlpaal. En voor de Palestijnen, een nieuwe tragedie in een lange geschiedenis van verlies.