Kolonisten en Globalisten: een verhaal dat nooit stopt
Rotterdam onder de voeten, de straat in je longen, en de echo van vijf eeuwen geschiedenis in je oren. Het begint met kolonisten, de Nederlander, de trek naar verre landen, de honger naar grond en macht. Vijf eeuwen geleden, maar de lijnen lopen door tot vandaag. De Amazone, Brazilië, de Mennonieten – van oorsprong Nederlandse gelovigen – die vier miljoen hectare bos hebben omgeploegd alsof het Monopoly was. Een gebied zo groot als Nederland zelf. En dat alles voor landbouw, soja, maïs, veeteelt.
Het klinkt als een oud verhaal van koloniale expansie, maar het is een hedendaags hoofdstuk. De bossen verdwijnen, de Inheemse bewoners verliezen hun leefgebied, hun rituelen, hun voedsel, hun water. En wij, hier in Rotterdam, voelen de adem van die ontbossing in de lucht die we inademen. Want de Amazone is geen ver-van-ons-bed-show. Het is de long van de wereld.
De Mennonieten: religie, landbouw en de bijl in het bos
Ze kwamen uit Nederland, eeuwen geleden, met de leer van Menno Simons in hun hart. Streng religieus, pacifistisch, eenvoudig. Maar eenvoud kan ook hard zijn. In Brazilië en Paraguay vestigden ze zich in gesloten gemeenschappen. Geen disco, geen televisie, maar wel landbouwmachines en kettingzagen.
Vier miljoen hectare bos verdwenen onder hun handen. Niet uit haat, maar uit overtuiging dat landbouw hun roeping was. Soja voor de export, maïs voor de markt, koeien voor de wereld. Het bos werd akker, de akker werd monocultuur. En monocultuur betekent verlies van biodiversiteit, verlies van water, verlies van leven.
Het vacuüm van de werkelijkheid
Stel je voor dat iedereen naar het uiterste randje van zijn bubbel gaat, en dan net daarbuiten elkaar ontmoet. Daar, in dat vacuüm van de werkelijkheid, zie je hoe het spel gespeeld wordt. Niet door landen, niet door regeringen, maar door globalisten.
Politici zijn de spelleiders, de uitvoerenden. Puppets. De echte macht ligt bij BlackRock, Vanguard, State Street. Zij bezitten de aandelen, de grond, de infrastructuur. Zij bepalen of er soja wordt geplant in Brazilië, of er olie wordt opgepompt in Venezuela, of er datacenters worden gebouwd in Nederland.
Trump en de zenuwen van het spel
En dan Trump. De man die zei: “I’m gonna buy Greenland, and if you won’t sell I’ll make you pay.” Het klinkt als een narcistische psychopaat, maar hij legt de zenuwen bloot. Hij speelt niet subtiel, hij speelt grof. “I want, I take.”
Hij laat zien dat het spel niet gaat om nationale belangen, maar om grondstoffen. Olie, gas, mineralen. En hij doet dat openlijk, zonder schaamte. Daarmee toont hij wat globalisten normaal verhullen achter diplomatie en verdragen.

Oekraïne, Europa, Venezuela: dezelfde logica
Oekraïne: een regering in het zadel gehesen, grondverkoop mogelijk gemaakt, Big Food profiteert. Monsanto, Bayer, Cargill.
Europa: stikstof, klimaat, milieu. Het boeren-afschotprogramma. Kleine boeren verdwijnen, handelsverdragen als CETA en Mercosur openen de poorten voor Big Food. De koffie wordt niet goedkoper, de winst van de globalisten wel groter.
Venezuela: ooit rijk door olie. Nationalisatie, sancties, armoede. Chevron, ExxonMobil, Shell. Trump die Maduro van zijn bed licht “vanwege drugs”. Het verdienmodel terug in handen van Big Energy.
Groenland: grondstoffen, ijzer, zeldzame metalen. Trump die het hardop zegt. Geen subtiele annexatie, maar openlijk machtsvertoon.
Nederland: elektriciteit en datacenters
En hier, in Nederland, zie je hetzelfde spel. Vattenfall (Zweeds), Essent (Duits), Eneco (Japans). Multinationals die winst maken ten koste van de burger.
Nederland moet van het gas af. Klimaat, milieu, stikstof. Alles elektrisch. Maar het net kan het niet aan. Netcongestie. 14.000 ondernemingen wachten, 400.000 woningen kunnen niet gebouwd worden.
En toch worden er meer dan twintig datacenters gebouwd. Elk vreet de stroom van een stad. Waarom? Omdat ze eerder hebben aangevraagd. Omdat hun belangen groter zijn dan die van de bakker op de hoek of de school in Delfshaven.
Die datacenters zijn niet voor jouw vakantie kiekjes of TikTok filmpjes. Ze zijn voor het structureren van jouw gegevens. Voedingspatroon, gezondheid, sociale denkbeelden, vrijheden. Alles in databases, alles in algoritmes.
Monopoly Summa cum Laude
Het spel heet Monopoly. Summa cum Laude. De globalisten winnen altijd. Politici zijn de pionnen, de uitvoerders. De burger betaalt, de multinationals incasseren.
CBDC, DigiD, biometrische surveillance, social credit system. Het klinkt als sciencefiction, maar het is de logica van het spel. De globalisten bepalen hoe ons leven eruitziet.
De Amazone als spiegel
De ontbossing door de Mennonieten is geen geïsoleerd verhaal. Het is een spiegel van de wereld. Religieuze kolonisten die bossen kappen, multinationals die markten annexeren, politici die wetten schrijven.
De Inheemse bewoners verliezen hun leefgebied, hun cultuur, hun gezondheid. Maar wij verliezen ook. Want de Amazone is onze long. Zonder Amazone geen regen, zonder regen geen oogst, zonder oogst geen leven.
Rotterdamse straatwijsheid
Op de stoep van Crooswijk hoor je het anders. Daar klinkt het niet als een academisch debat, maar als een lijfelijk verhaal. “Ze pakken alles af, man.” De energie van de straat zegt wat de rapporten verbergen.
Het gaat niet om abstracte cijfers, het gaat om adem, om brood, om water. Het gaat om wie de macht heeft over jouw leven. En dat zijn niet de politici die je op tv ziet, maar de globalisten die achter de schermen trekken.
De nerven blootgelegd
Trump laat de nerven zien. De globalisten spelen al decennia, onder wisselende vlaggen. Multinationals nemen markten over, politici helpen hen juridisch in het zadel.
Het wordt verkocht als economie, als religie van groei. Maar de winst gaat naar de globalisten, niet naar jou. De benzineprijs stijgt, de koffie blijft duur, de boer verdwijnt.
Het kleine verhaal
Maak het klein. Elektriciteit in Nederland. Vattenfall, Essent, Eneco. Multinationals. Winst. Netcongestie. Ondernemingen wachten, woningen wachten. Maar datacenters krijgen stroom.
De belangen van Zweden, Duitsers, Japanners gaan voor die van de Rotterdammer die zijn brood wil bakken. De overheid kijkt toe, de burger betaalt.
Het grote verhaal
Maak het groot. Amazone, Oekraïne, Europa, Venezuela, Groenland. Hetzelfde spel. Ontbossing, grondverkoop, sancties, annexatie. Globalisten winnen.
Politici spelen hun rol, maar de macht ligt elders. Achter de schermen, in de boardrooms van BlackRock, Vanguard, State Street.
De conclusie zonder oproep
Dit is geen oproep. Dit is een verslag. Een verhaal van kolonisten en globalisten, van bossen en datacenters, van politici en puppets.
Het is de werkelijkheid die je voelt in je lijf, in je adem, in je straat. Rotterdam onder de voeten, de Amazone in je longen, de globalisten in je portemonnee.
En zo zie je dat het verhaal van vijf eeuwen geleden niet voorbij is. Het speelt nog steeds. Alleen de pionnen zijn veranderd, het bord is groter geworden, maar het spel is hetzelfde.



Plaats een reactie