Arrestatie Prins Andrew: Epstein‑schandaal

Rotterdam – De ochtend van 19 februari 2026 begon met een klap. Geen bom, geen sirene, maar een gerucht dat als een storm door de straten trok: prins Andrew gearresteerd. Niet voor een parkeerboete, niet voor een dronkenmansactie op een gala, maar voor iets dat veel dieper snijdt. Wangedrag in een openbaar ambt. Een aanklacht die in het Verenigd Koninkrijk net zo zwaar weegt als een baksteen op je borst. En dat op zijn 66e verjaardag. De ironie druipt ervan af.

Van Windsor naar Wood Farm

Ze kwamen hem halen op Wood Farm, zijn afgelegen toevluchtsoord op het koninklijke landgoed Sandringham. Geen fanfare, geen koninklijke parade. Alleen de politie van Thames Valley, met een huiszoekingsbevel en een dossier dat zwaarder woog dan zijn adellijke titels. Die titels, trouwens, zijn inmiddels verdampt als ochtendmist boven de Theems. Wat ooit Zijne Koninklijke Hoogheid, Hertog van York, Graaf van Inverness en Baron Killyleagh was, is nu gewoon Andrew Mountbatten-Windsor. Een man zonder schild, zonder zwaard, zonder paleis. Alleen nog een achternaam en een verleden dat hem achtervolgt als een schaduw in de regen.

Handelsgezant met een dubbele agenda?

Tussen 2001 en 2011 was Andrew de officiële “Special Representative for International Trade and Investment” van het Verenigd Koninkrijk. Een mond vol, maar op straat zeg je gewoon: hij was de handelsreiziger van de Queen. Hij vloog de wereld over, schudde handen in Dubai, dineerde in Peking, en zat aan tafel met wie geld had of invloed. In die rol had hij toegang tot vertrouwelijke informatie. Geen roddels of borrelpraat, maar echte, gevoelige documenten. En precies daar wringt de schoen.

Volgens de aanklacht zou Andrew die informatie gedeeld hebben met niemand minder dan Jeffrey Epstein. Ja, die Epstein. De man die de wereld schokte met zijn netwerk van misbruik, manipulatie en macht. De man die dood werd gevonden in zijn cel, maar wiens schaduw nog steeds over de elite hangt als een donkere wolk.

De Epstein Files: een beerput zonder bodem

Sinds januari 2026 zijn er nieuwe documenten vrijgegeven in het zogeheten “Epstein Files”-onderzoek. Miljoenen pagina’s, duizenden video’s, tienduizenden foto’s. Een archief dat leest als een thriller, maar dan zonder fictie. Daarin duikt Andrew opnieuw op. Niet alleen als gast op Epstein’s feesten, maar als iemand die mogelijk vertrouwelijke overheidsinformatie heeft gedeeld. Wat voor informatie? Dat is nog niet duidelijk. Staatsgeheimen? Diplomatieke strategieën? Handelscontracten? De politie zwijgt, maar de verdenking is ernstig genoeg om hem op te pakken.

En dan is er nog die andere laag. De fluisteringen over Epstein’s banden met buitenlandse inlichtingendiensten, waaronder de Israëlische Mossad. Geen harde bewijzen, maar genoeg rook om te vermoeden dat er ergens vuur is. Als Andrew inderdaad informatie heeft gedeeld met Epstein, en als Epstein die informatie doorspeelde aan derden, dan hebben we het niet meer over een persoonlijke misstap. Dan hebben we het over een potentiële bedreiging voor de nationale veiligheid.

Virginia Giuffre: de stem die niet zweeg

Maar laten we niet vergeten waar dit allemaal begon. Niet bij staatsgeheimen, maar bij een jonge vrouw: Virginia Giuffre. Zij beschuldigde Andrew van seksueel misbruik toen zij nog minderjarig was. Volgens haar werd ze door Epstein en zijn netwerk uitgeleend aan de prins. In Londen, in New York, op dat beruchte privé-eiland. Andrew ontkende alles. Hij zei haar niet te kennen, ondanks een foto waarop hij met zijn arm om haar middel staat. In 2022 trof hij een schikking met haar. Geen schuldbekentenis, maar wel miljoenen ponden. Een zwijgende cheque in plaats van een rechtszaak.

Die zaak kostte hem zijn titels, zijn publieke functies, en zijn plek in het hart van het koningshuis. Hij mocht geen uniform meer dragen op officiële gelegenheden. Zijn moeder, koningin Elizabeth, trok haar handen van hem af. En nu, met zijn arrestatie, lijkt ook zijn broer koning Charles definitief de deur dicht te trekken.

De Straat Wist Het Allang

Op straat zeggen ze: “We zeiden het toch?” Want daar, tussen de bakstenen en de brommers, wist men al jaren dat er iets niet klopte. Dat een prins die feestte met Epstein geen onschuldige pion kon zijn. Dat iemand die zich zo hard verdedigde tegen beschuldigingen, misschien wel iets te verbergen had. De straat heeft geen toegang tot geheime dossiers, maar wel tot gezond verstand. En dat zegt: waar rook is, is vuur. En waar Epstein was, daar brandt het nog steeds.

Wat Nu?

Andrew zit voorlopig vast. Of hij vanavond thuis slaapt? Onwaarschijnlijk. De politie heeft zijn huizen doorzocht, zijn communicatie onder de loep genomen, en zijn verleden opnieuw op tafel gelegd. De aanklacht is serieus. “Misconduct in public office” is geen licht vergrijp. Het is een aanklacht die politici, ambtenaren en nu dus ook prinsen kan vellen. De maximale straf? Levenslang.

Er is nog geen formele aanklacht, maar de toon is gezet. De familie van Virginia Giuffre heeft opgelucht gereageerd. “Niemand staat boven de wet,” zeiden ze. En voor het eerst lijkt het erop dat die woorden geen loze belofte zijn.

De Monarchie in Crisis

Voor het Britse koningshuis is dit een nieuwe klap. Na het overlijden van koningin Elizabeth, de breuk met Harry en Meghan, en de gezondheidsproblemen van koning Charles, komt deze arrestatie als een mokerslag. De monarchie wankelt. Niet door revolutie, maar door rot van binnenuit. Door geheimen die te lang zijn weggestopt onder rode lopers en gouden kroonluchters.

Andrew is geen gewone man. Hij is de zoon van een koningin, de broer van een koning, de oom van een toekomstige vorst. Maar vandaag is hij vooral verdachte. Een man die zijn macht gebruikte om te feesten met monsters, en die nu de prijs betaalt.

Tot Slot

De zaak is nog in onderzoek. De details zijn nog niet allemaal bekend. Maar wat wel duidelijk is: dit is geen storm in een glas water. Dit is een orkaan die raast door de gangen van Buckingham Palace, door de straten van Londen, en door de hoofden van mensen die jarenlang riepen dat er iets niet klopte.

En nu? Nu wachten we. Op de volgende onthulling. Op de volgende naam uit de Epstein Files. Op gerechtigheid, misschien. Of op nog meer rook, zonder vuur. Maar één ding is zeker: de façade brokkelt af. En wat daarachter schuilgaat, is allesbehalve koninklijk.